Een lagom huis

In 2005 vertrok ik op Erasmus naar Belfast met één koffertje. In dat koffertje zaten drie stellen kleren, twee paar schoenen, twee handdoeken, een kussensloop, wat zakdoeken, een goedgevuld toilettasje, een goedgevulde pennenzak, een roman, een notaboekje en wat foto´s.

Ik kreeg een kamer toegewezen in Bostock House, een verpleegstersresidentie die deel uitmaakte van het Royal Victoria Hospital, en die qua interieur te vergelijken was met de Home Vermeylen in Gent. Er was één keukentje voor de hele verdieping en onder ex-Erasmussers wordt er soms gediscussieerd of de oppervlakte daarvan vier dan wel vijf vierkante meter was. De kamers waren niet veel groter dan de keuken, en het meubilair bestond uit een bed, een laag kastje, een kleerkast met spiegel, een wastafel en een bureautje met stoel.

Daar heb ik drie maanden gewoond, en het was fantastisch. Wat ik daar geleerd heb, heeft me een basis gegeven waarop ik tot op de dag van vandaag aan het voortbouwen ben. En één van de Bostock levenslesjes heeft te maken met dat koffertje en die kamer. Sindsdien weet ik namelijk dat je perfect gelukkig kan zijn met drie stellen kleren en een privéruimte van hooguit 6 vierkante meter (zolang ze je ´s nachts maar laten slapen). Dat je op materieel vlak bijzonder weinig nodig hebt zolang er vrienden in de buurt zijn die briefjes onder je deur schuiven als je ziek bent, of een arm om je heen slaan wanneer je droevig bent. En als er een leuke Spanjaard met blauwe ogen op je gang woont, vergeet je al helemaal dat je haardroger nog in België ligt.

Op dat idee hebben we ook dit huis gebouwd (-ik bedoel natuurlijk dat van dat materiële, maar die Spanjaard op de gang, dat heb ik toch ook maar mooi voor elkaar gekregen ;)). We hadden een groter terrein kunnen kopen en een groter huis kunnen bouwen als we ons dieper in de schulden hadden gewerkt, maar we hebben ervoor gekozen enkel te nemen wat we nodig hebben. Het huis is een simpel vierkant met beneden een toilet, een gastenkamer en een woonkamer annex keuken, en op de bovenverdieping een badkamer en twee slaapkamers. De badkamer heeft geen bad, enkel een douche, en de wastafel heeft maar één waskom. (Dit vooral onder het motto “alles wat ge hebt, moet ge kuisen” en iets minder uit filosofische overtuiging, maar soit.)

Ook kleerkastgewijs zijn mijn man en ik een beetje Bostockers gebleven. We delen één kleerkast en daarin hangt niet veel meer dan de kleren die we echt dragen. Het lijkt misschien een beetje armetierig, maar het geeft erg veel rust. (*)

Sinds kort weet ik, dankzij de blog van Anna, dat er voor dat idee een woord bestaat: lagom. Het verbaasde me niets te lezen dat dit een Zweeds woord is. Het betekent zoveel als: nemen wat je nodig hebt, niet minder en niet meer. Want als iedereen precies zou nemen wat hij of zij echt nodig heeft, dan is er genoeg voor iedereen, en het is nog goed voor het milieu ook.

Waarmee ik niet wil zeggen dat wij dit uit altruïtische overwegingen gedaan hebben; het is gewoon een soort levensfilosofie die ons eigen leven makkelijker maakt, en die vooral voortgekomen is uit het feit dat ik rap overprikkeld geraak, niet graag kuis, en nog minder graag ga shoppen. Bovendien wil ik hier ook niet mee gezegd hebben dat iedereen in een huis zoals het onze zou moeten wonen. Er zijn vast mensen die aan een boomhut genoeg hebben, en anderen die veel meer oppervlakte nodig hebben (artiesten met een atelier, mensen met meer kinderen, enzovoort). Het gaat er gewoon om te weten wat je nodig hebt, niet meer en niet minder. Lekker lagom. En lang leve de Zweden.

 

(*) Behalve als het per uitzondering een week aan een stuk regent en de was niet droogt omdat je geen droogkast hebt. Maar zo leer je vestimentair creatief zijn.

 

 

 

Advertisements

9 thoughts on “Een lagom huis

  1. Ewel, ik hou van deze manier van leven. Heb je ook wat geldreserve voor als je eens echt die hele mooie reis wil maken of je leven met iets anders wil aanvullen waarvan anderen alleen maar kunnen dromen.
    Geniet van het eindejaar, en niet te zat !!

    Like

    1. Ja, ik heb de indruk dat het hier in Valencia absoluut nog niet aan de orde is. Ze zijn hier zeer consumptie-gericht, en de meerderheid is totaal niet met het milieu bezig, al zijn er soms wel heel mooie initiatieven.Ik hoop dus met jou mee…

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s