The taps that changed my mind

dsc_0560

 

Vroeger dacht ik: van zodra we ons eigen huis hebben, kunnen we op vakantie gaan via huisruil! Wat een geweldige uitvinding! Ik zag ons al een dikke maand kosteloos verblijven in een of andere Zweedse bungalow, terwijl een koppel Zweden hier voor onze plantjes zou komen zorgen.

Wat leek me dat een fantastisch idee. Mensen die niets van huisruil moesten weten, begreep ik voor geen meter.

Tot ik de blinkende kranen in ons gloednieuwe huisje zag. En ze in gedachten vergeleek met de gruwelkranen van onze huurwoningen: verroest, vervallen, en vol vlekken en aangekoekte zeep. En na een poetsbeurt: met iets minder aangekoekte zeep, maar voor de rest igual.

En nu sta ik mijn gloednieuwe, fonkelende kranen op te poetsen, en zie ik voor mijn geestesoog een stel Zweden hier hun kamp opslaan en twee weken lang mijn kranen verwaarlozen. En ik denk: o nee. Huisruil? No way.

En daarmee stierf er weer een klein stukje hippie in mezelf.

Maar ik mis ´m niet. Er schiet nog genoeg over, en de kranen zijn het helemaal waard.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

13 thoughts on “The taps that changed my mind

    1. Dan moet ik het misschien toch eens overwegen… ´t Is hier alleszins wel een toplocatie, al weten we nog niet hoe warm het hier van de zomer in huis gaat worden. I´ll check the blog…

      Like

  1. Ha, maar ik ken dat gevoel wel hoor. In het begin dat ik hier woonde, zou ik ook huisruilen of airb&b-en, maar die ene keer dat iemand de boel vuil achterliet was genoeg. Nu ruil ik nog enkel met vrienden waarvan ik weet dat ze zorgzaam zijn.

    Like

    1. Dat heeft een vriendin van mij ook voorgehad -met haar eigen vrienden nota bene! Ze was echt geschokt hoe die de boel hadden achtergelaten (dingen gebroken en al) en sindsdien is het voor haar ook genoeg. En die woont in een huurappartement, dus ´t is niet eens haar eigen huis.

      Like

  2. Haha, zalig! En ook wel herkenbaar, al heb ik het dan vooral met onze boeken(kasten). Want ja, een ander zou daar eens met zijn vuile vingers aan moeten komen. En dan die kast vuil. En die boeken! De horror! 🙂
    Echt het hele appartement verhuren, dat durf ik denk ik enkel met mensen die ik ken. Alhoewel “kennen” dan ook weer relatief is, want sommige mensen ken ik enkel online en toch zou geen haar op mijn hoofd eraan twijfelen om het aan hen te verhuren 🙂

    Like

    1. O God, ja, de boeken! Daar had ik zelfs nog niet aan gedacht… De meeste zijn tamelijk beduimeld, en van anderen zou ik het niet erg vinden als er een ezelsoor in komt, zolang ze maar gelezen worden. maar ik heb één schap met “uitverkoren” boeken, en die leen ik niet uit omdat ik ze me te lief zijn. Daar staan ook gehavende boeken tussen maar even goed een paar heel mooie exemplaren… Dus daar zou ik in geval van huisruil een politielint ofzo moeten voorhangen 🙂

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s